Reistip Volkskrant Magazine: Den Bosch eert Bosch

Portfolio
Advertenties

Heimwee naar een pauperig volksbuurtje

Schrijfsels

Waar vroeger de junks en criminelen goed vertegenwoordigd werden in de Haarlemmerbuurt, zitten nu hippe en dure winkels. Wat is er gebeurd met de bewoners van wie de wijk compleet is veranderd? Voelen zij zich hier nog thuis?

Bijna iedereen die langs loopt in de Haarlemmerstraat spreekt geen Nederlands en draagt een spiegelreflexcamea. Mochten ze wel Nederlands spreken, dragen de voorbijgangers tasjes van vintagewinkels en hebben ze gekleurde haartoppen. Kortom: Hipsters en rasechte toeristen lopen in de Haarlemmerbuurt. De geur van wiet en die van versgebakken brood vermengen zich. Op  elke straathoek is een ecologische supermarkt te vinden. De Haarlemmerbuurt is niet meer zoals hij vroeger was. Het stond bekend als een gezellige buur waar zeemannen vroeger graag een biertje dronken. Met de jaren kwamen er ongure types op de wijk af. De volksbuurt stond dertig jaar geleden bekend als louche met junks en criminelen in de steegjes. De gemeente zorgde ervoor dat de typisch Amsterdamse buurt opknapte. De panden werden rechter gezet en de scheve paaltjes werden verwijderd.

In café De Poort, vertelt marianne van Hooff met kort grijs haar en een sigaret in haar hand over de wijk. Ze woont al veertig jaar in de wijk en wil hier nooit meer weg. ‘’Het is hier veel veranderd, maar het is er wel op vooruit gegaan’’, vertelt ze terwijl ze een slokje wijn neemt . ‘’De criminele types kwamen hier, doordat ze niet meer op de Zeedijk mochten komen, dat was voorheen hun vaste plek’’.  De panden verpauperde en daarmee de hele buurt. De gemeente zag dit ook in en heeft de panden opgeknapt, de politie hield de  criminelen van de straat en vanaf toen ging het bergopwaarts , gaat Hooff door. ‘’Toch denk ik met weemoed terug aan die tijd. Er woonden toen tenminste Amsterdammers.’’

Ook eigenaresse Irma Ruska van café De Blauwe Druif kijkt met heimwee terug op de vervlogen tijden. De brunette tapt een biertje voor een toerist terwijl ze vertelt over vervlogen tijden.  ‘’Toentertijd was er een gezonde mix van toeristen en Amsterdammers, nu zijn dat bijna alleen maar toeristen. Ik mag niet klagen, want we hebben het er wel drukker door gekregen. Voorheen liepen veel toeristen niet verder dan de Singel. Ze liepen de Jordaan wel in, maar dit stuk werd vermeden’’, zegt Ruska terwijl ze haar schouders ophaalt. ‘’Nu is het een hippe buurt, de panden zijn ook erg gewild.’’

Tussen de bakfietsen en de vele taxi’s die over de drukke Haarlemmerstraat loopt een vrouw met grijs haar en ze kijkt wat ontevreden om zich heen. ‘’Dit is niet hoe ik de wijk ken van vroeger’’, zegt Theodora Joosten, ze woont al bijna vijfenzestig jaar in de buurt. ‘’Ik ga hier niet weg, maar het is niet meer het zelfde. De sfeer op straat was vroeger zoveel gezelliger. Je kwam veel bekenden tegen en maakte even een praatje. Het was net een klein dorp. Nu wonen er Japanners onder me, hele lieve mensen, ik kan er alleen niets mee. Al zou ik weg willen, waar zou ik in hemelsnaam heen moeten?’’

Foto: Moyan Brenn

Amsterdamse vintage pareltjes

Schrijfsels

Ergens heb ik het idee dat ik een goudmijntje met de wereld deel als ik over De Kast van Amsterdam schrijf. Ook ben ik vooral een beetje bang dat alle leuke kledingstukken straks uitverkocht zijn, maar het is te goed om niet te delen. Een tijdje terug ontdekte ik De Kast van Amsterdam, een webshop vol vintage pareltjes. Alle kledingstukken zijn van Amsterdammers, je kunt als het ware kledingstukken of accessoires van Amsterdammers kopen. Je kunt zelfs zien of de verkoper uit Zuid, Noord of West komt, hoe deze eruit ziet en dat is een groot voordeel. Wanneer ik door een vintage winkel loop en iets moois heb gevonden ben ik altijd wel benieuwd naar de vorige eigenaar. Wat voor iemand was dat nu. Je kunt het een beetje zien via De Kast van Amsterdam. De verkoopster kan erbij zetten dat ze bijvoorbeeld psychologie studeert en ze haar eigen stijl omschrijft als casual chique. Ik zeg maar iets.

AfbeeldingAfbeelding

Je kunt de pareltjes vinden via:

http://de-kast-van-amsterdam.myshopify.com/

Waarom parijs altijd een goed idee is

Schrijfsels

Paris is always a good idea, Audrey Hepburn dacht er precies hetzelfde over als ik. Iedere keer ontdek je weer nieuwe  straatjes, boetieks of restaurants waar ik graag nog eens heen ga. Helaas geef ik ook altijd heel veel geld uit als ik in Parijs ben, geld moet rollen en er moet genoten worden van goede wijn en geen viezig goedkoop wijntje. Misschien niet passend bij mijn financiële situatie, maar deste liever wil ik terug. Het liefst zou ik er een appartementje hebben ergens midden in Le Marais, in een van die straatjes waar je zou verdwalen als je er de weg niet kent. Daar waar de straatjes kronkelen en je de geur van net gemalen koffiebonen ruikt wanneer je door deze straatjes slentert. Op steenworp afstand het Louvre, waar de meest geroemde kunst te bewonderen is. Liever nog een eindje verder naar Centre Pompidu, om daar naar een verfrissende expositie met moderne kunst te gaan. Heerlijk hè, dat dagdromen.

Dat zijn misschien nog wel de dingen die ik het leukst vind aan Parijs. Heerlijk dwalen door de kronkelende weggetjes en straatjes om vervolgens uit te komen op een grote weg waar de huizen alleen besteed zijn aan het aller rijkste topje van deze maatschappij. De mooiste weggetjes zijn de smalste, de kronkelendste, waar ooit misschien Rousseau, Jim Morrison of Edith Piaf rond dwaalde.  Af en toe een terrasje op om daar een wijntje te drinken of te genieten van een cappuccino in de ochtendzon. Heerlijk wegdromen aan de oevers van de Seine en je hart weg laten smelten wanneer je mademoiselle genoemd wordt.

En dan nog dat gevoel wanneer je eindelijk weer op Champs Elysées komt, als vlinders in je buik. Misschien klinkt dit alles overdreven en klink ik als een slachtoffer van het kapitalisme, maar dat gevoel. Het gaat nog niet eens om de winkels die er zitten, hoewel dit natuurlijk een mooie bijkomstigheid is, maar alles bij elkaar. De mannnen van de kiosks die hun Vogue’s, Elle’s en Glamours aan je proberen te slijten, de mooiste tijdschriften kosten in Parijs echter bijna niets vergeleken met de prijzen van tijdschriften hier. (Tip: Jalouse, prachtig tijdschrift). Het beetje groen op Champs Elysées, de Arc en La Tour Eiffel die je vanaf sommige stukken net kunt zien en dan ook nog de mooiste gebouwen. Ja, dat wil ik elke dag wel.

Foto: Henrik Berger Jørgensen